به زیر تـــــــــاق آبی

آسمان من آبیست..

دنده


صبح از دنده ی چپ بیدارشوی و با تمام غرغر هایت،کله ی سحر به مدرسه بروی و قرار بگذاری که تا حد امکان، نگاه هم به بچه ها نکنی؛ آن وقت، درست در همان لحظه که پایت را جلوی مدرسه گذاشتی، بچه ها را ببینی که به صف روی جدول پارک نشسته اند و دست هایشان را تا آسمان بالا کشیده اند و با خنده های همیشگی، برایت دست تکان میدهند! بدون شک،بدون فوت وقت،قطعا و حتما میخندی، آن هم بلـــند و در همان لحظه یادت میرود که امروز، از دنده ی چپ بلند شده ای!

خدایا! مرسی که هستیم...:)
خدایا مرسی ک بودن...
ای کاش بازم بودن
ما همیشه هستیم.ما بچه های آینده ایم.قولت یادت رفت؟:)
دندت تازه اون موقع جا میفته
والا
آره واقعا:)
دنده چپ چرا؟؟آدم وقتی و برای چیزایی از دنده چپ بلند میشه ک چاره نداشته باشه...شاد باش،تو لیاقتشو داری!جمله سنگین بود قاط زدم...! :O
نه من وقتی هنوز از خواب بیدار نشدم روی دنده ی چپم!در اصل اون موقع که شماهارو دیدم تازه بیدار شدم:)
به خودت فشار نیار:)))
باشه بابا تو خوبی...!!! :-\ :-D
من که عااالیم، یادت رفت؟D:
شما هم بچه های حالید،هم آینده!
شما نهههه،ماااا
عجب عکسی!حیف دیر رسیدم...
نه این مال کاشانه:)
Designed By Erfan Powered by Bayan